Gisteren verplaatste de 3e Adventstocht bij De Twentse Zorgcentra, locatie de Colckhof in Almelo, zich naar de gymzaal! Want het was geen: “het hagelt’ en sneeuwde en het was er zo koud……” Maar de regen kwam met bakken uit de lucht.
Er werd een appèl gedaan op de creativiteit van Recreatie De Twentse Zorgcentra en het Pastoraat om deze Adventstocht, waar de bewoners zich al op verheugden, tóch door te laten gaan. Met vereende kracht werd de gymzaal omgeturnd tot een sfeervol theater waar alle scènes van de Adventstocht zich konden afspelen. Bewoners gingen niet op zoek naar de kerstfiguren, maar de kerstfiguren kwamen bij de bewoners langs……
Buiten stonden nog zo’n 400 potjes met kaarsen klaar, die niet aangestoken konden worden en dus onverrichte zaken weer opgeruimd moesten worden. De mensen van Ditt Officemakers namen hierin het initiatief en ruimden alvast alles op. Vervolgens dronken ze een kopje koffie en gingen ze aan de slag met waarvoor ze er eigenlijk waren; bewoners ophalen van de groepen om samen de Adventstocht te beleven. In één woord GEWELDIG!!
In de gymzaal; sfeervolle taferelen en overtuigend toneelspel van de orthopedagogen, mensen van ondersteunende diensten, managers en zelfs de bestuurder! Jozef en Maria spraken deze avond in het Twents (wat hilarisch was!!). De bewoners en begeleiding genoten intens en daar doen we het allemaal voor, nietwaar?
Hartelijke dank aan iedereen die heeft meegewerkt aan deze bijzondere avond.


























De kater van FC Twente na het late gelijke spel tegen AZ’67 hakte er wel in bij de spelers. En dan geeft Ricky van Wolfswinkel ook nog aan dat hij gaat stoppen……. Pffff!! Een flinke uitdaging voor de bewoners van De Twentse Zorgcentra lag er om het vizier van de selectie weer op positief te zetten. De 22e editie van het Sander Boschkertoernooi ging helemaal los! Het werd er een om in te lijsten. Vanwege het slechte weer werd het SB toernooi naar de sportzaal verplaatst. Het team van FC Twente Scoren in de Wijk, het team Recreatie van De Twentse Zorgcentra en mensen van het bedrijf Cube, die als “Spits” van GOAL meehielp, staken flink de handen uit de mouwen. De sportzaal mooi aankleden, bewoners begeleiden, zorgen voor extra veiligheid. Het gaf ook hen veel plezier en energie! En daar kwamen ze dan de zaal in; de helden van FC Twente. Eerst nog een beetje onwennig, maar al snel kwam de lach op het gezicht en werd het één en al vrolijkheid! De teams waren ingedeeld. Bewoners euforisch met hun FC Twente- teamgenoten en er werd GESTREDEN alsof de Champions League nog voor het grijpen ligt. De motivatie werd nog groter toen juwelier Boonk binnenkwam met de medailles en de bekers. Die moesten mee naar huis!! Voor het zangduo Roy & Hans was het een “inkoppertje” om alle bewoners en spelers in de polonaise te krijgen. Maar ook inkoppertjes moeten erin. Het werd een FEEST in de zaal en alle neuzen staan inmiddels weer in de goede richting. FC de Ball’njon’gs met Kristian Hlynsson, Mats Rots en Robin Pröpper gingen er met de beker vandoor! Heroïsche taferelen, schreeuwen van geluk, het kon niet op! Dit was weer eens een mooie…….GOAL!!
ONgeloof, ONtroerend, ONmeunig mooi!! Dat waren de ingrediënten van de eerste “Tea & Trikes” van Stichting GOAL. Het zijn prachtige tegenpolen; een high-tea met stoere trikes! Maar het pakte geweldig uit. Een aantal Trike-rijders van Big smile for a child, streken neer in Ootmarsum bij Franciscus om de bewoners aldaar te voorzien van een motorritje die impact maakt. En dat deed het. Het begon wat weifelend: “ik bun 94 joar en heb nog nooit op ne motor ezett’n, kump dat wal good?” En dat kwam goed! Met een spannend gezicht reden ze weg en met een stralend gezicht kwamen ze terug. En dat ging de hele middag zo door….. Geweldige muziek van de band “Way Back” die (rock) muziek uit de jaren 70 speelde. Het paste precies bij de motoren. De high tea sneeuwde een beetje onder, maar tussen de ritjes door werd er wel lekker van gegeten. Een middag waarbij de mensen nooit hadden gedacht om dit nog eens mee te maken. Glunderde kinderen die hun vader of moeder op de trike zagen zitten. Maar ook tranen van ontroering omdat ze blij waren dat ze dit nog konden meemaken! GOAL!!