Stichting Goal kent sinds kort naast zijn “Spitsen” ook ware “Pin(T)chhitters”. Dat zijn bedrijven die in de laatste minuten van hun werkweek SCOREN vóór en mét iemand, die behoefte heeft aan meer sociaal contact!
Eenzaamheid is in de huidige tijd een steeds groter wordend probleem. Er zijn veel mensen die behoefte hebben aan meer aanspraak, maar die niet bij machte zijn om dit zelf te regelen. Hoe gaaf is het dan dat er bedrijven opstaan en zeggen dat zij hun #VrijdagmiddagBorrel een aantal keren per jaar willen nuttigen bij iemand die behoefte heeft aan aanspraak en gezelligheid ? Kortom: deze bedrijven brengen leven in de brouwerij!!
Stichting GOAL heeft het idee uitgewerkt en de Gemeente Hof van Twente heeft het als project omarmt met een subsidie. De pilot van het project loopt in #Goor en hier wordt door de Goorse ondernemers héél enthousiast op gereageerd! Het is UNIEK dat ondernemers met elkaar op deze manier een vuist maken tegen dit groeiende maatschappelijk probleem in hun eigen stad. Er zijn nu al zo’n 15 bedrijven die hebben aangegeven hieraan mee te willen werken. In tweetallen bezoeken zij dan iemand uit hun woonplaats die het fijn zou vinden dat er bezoek komt. Zij krijgen een 'VrijMiGoal-tas' mee die rijkelijk gevuld is met allerlei lekkers voor een geslaagde vrijdagmiddagborrel. Het eerste bezoek zal worden begeleid door een scout van GOAL, iemand die al bekend is bij degene waar bezoek zal plaats vinden. Op die manier proberen we drempels te verlagen en om de 1e bezoekjes soepel te laten verlopen.
Het is feitelijk een nieuwe vorm van “noaberschap” zoals ze dat in Twente zeggen en het heeft veel potentie als vorm om te groeien. Want wie wil er nou geen bezoek, als je dat wilt maar het zelf maar mondjesmaat krijgt? En welk bedrijf wil nou niet zijn/haar eigen “Tante Rikie” zoals de Zwarte cross dat ook heeft? Kortom: genoeg redenen om dit met elkaar tot een groot succes te maken!
“Vier het leven SAMEN” dat is dé ultieme GOAL!!

De kater van FC Twente na het late gelijke spel tegen AZ’67 hakte er wel in bij de spelers. En dan geeft Ricky van Wolfswinkel ook nog aan dat hij gaat stoppen……. Pffff!! Een flinke uitdaging voor de bewoners van De Twentse Zorgcentra lag er om het vizier van de selectie weer op positief te zetten. De 22e editie van het Sander Boschkertoernooi ging helemaal los! Het werd er een om in te lijsten. Vanwege het slechte weer werd het SB toernooi naar de sportzaal verplaatst. Het team van FC Twente Scoren in de Wijk, het team Recreatie van De Twentse Zorgcentra en mensen van het bedrijf Cube, die als “Spits” van GOAL meehielp, staken flink de handen uit de mouwen. De sportzaal mooi aankleden, bewoners begeleiden, zorgen voor extra veiligheid. Het gaf ook hen veel plezier en energie! En daar kwamen ze dan de zaal in; de helden van FC Twente. Eerst nog een beetje onwennig, maar al snel kwam de lach op het gezicht en werd het één en al vrolijkheid! De teams waren ingedeeld. Bewoners euforisch met hun FC Twente- teamgenoten en er werd GESTREDEN alsof de Champions League nog voor het grijpen ligt. De motivatie werd nog groter toen juwelier Boonk binnenkwam met de medailles en de bekers. Die moesten mee naar huis!! Voor het zangduo Roy & Hans was het een “inkoppertje” om alle bewoners en spelers in de polonaise te krijgen. Maar ook inkoppertjes moeten erin. Het werd een FEEST in de zaal en alle neuzen staan inmiddels weer in de goede richting. FC de Ball’njon’gs met Kristian Hlynsson, Mats Rots en Robin Pröpper gingen er met de beker vandoor! Heroïsche taferelen, schreeuwen van geluk, het kon niet op! Dit was weer eens een mooie…….GOAL!!
ONgeloof, ONtroerend, ONmeunig mooi!! Dat waren de ingrediënten van de eerste “Tea & Trikes” van Stichting GOAL. Het zijn prachtige tegenpolen; een high-tea met stoere trikes! Maar het pakte geweldig uit. Een aantal Trike-rijders van Big smile for a child, streken neer in Ootmarsum bij Franciscus om de bewoners aldaar te voorzien van een motorritje die impact maakt. En dat deed het. Het begon wat weifelend: “ik bun 94 joar en heb nog nooit op ne motor ezett’n, kump dat wal good?” En dat kwam goed! Met een spannend gezicht reden ze weg en met een stralend gezicht kwamen ze terug. En dat ging de hele middag zo door….. Geweldige muziek van de band “Way Back” die (rock) muziek uit de jaren 70 speelde. Het paste precies bij de motoren. De high tea sneeuwde een beetje onder, maar tussen de ritjes door werd er wel lekker van gegeten. Een middag waarbij de mensen nooit hadden gedacht om dit nog eens mee te maken. Glunderde kinderen die hun vader of moeder op de trike zagen zitten. Maar ook tranen van ontroering omdat ze blij waren dat ze dit nog konden meemaken! GOAL!!