Het was weer een middag vol hoogtepunten voor de bewoners van TMZ het Weggeler uit Almelo. Zij gingen mee naar de makste koeien van Nederland om daarmee te “knuffelen”. Die koeien staan of liggen in Geesteren bij boerderij de Koel’nbekke.
In het kader van Maatschappelijke Betrokkenheid én teambuilding waren de mensen van Stichting Stuiver mee om de bewoners van Het Weggeler te begeleiden.
Het begon met een heerlijke gezamenlijke lunch, want zonder een goeie maagvulling kun je natuurlijk niet lekker ontspannen. Daarna werden de bewoners de busjes in geholpen en reed de karavaan door “the middle of nowhere” naar de boerderij.
Héérlijke koffie met zelfgebakken cake, een introductie van de boerin over het boerenbedrijf én natuurlijk het verhaal over koeien knuffelen werd met veel liefde voorgeschoteld.
Het werd nu tijd voor de échte ervaring. Overall’s werden aangetrokken, boerenzakdoeken om gedaan, dus iedereen toog vol goede moed naar de stallen.
Intussen had iemand van Stichting Stuiver een harmonica meegenomen en ze speelde liedjes in de stal. Het was een vrolijke boel, maar gelukkig bleef een aantal koeien wel liggen, zodat er toch geknuffeld kon worden!
Al snel werd het tijd om de overall’s weer uit te trekken en richting de borrel en de hapjes te gaan. De middag vloog om, maar met een goed humeur stapte iedereen de bus weer in. Weer een ervaring rijker!
En als ze vanavond slapen gaan, dromen ze vast van die héérlijke knuffels van die grote koeien, maar ook zeker van die héle kleine kalfjes!! Kortom: het was weer een mooie GOAL, dus allesbehalve…….BOE!


















“Brengen scherven geluk?” Deze vraag speelde op bij “100 jaar bouwbedrijf Haafkes” uit Goor. Mijn hele leven ken ik de familie Haafkes en zij mij. Ik groeide op naast hun zaak, waar altijd wat te doen en te zien was. Maar het allermooiste vond ik toch wel die hele grote schuifdeuren van de werkplaats. Die fungeerden in mijn kinderjaren als “GOAL” bij het voetballen. Het enige nadeel van die goal was dat tot op 2,5 meter hoogte alles van hout was en daarboven talloze ruitjes zaten. Onze techniek was toen ook nog niet zo verfijnd dat alles nét onder de (glas)lat werd geschoten. Kortom; er sneuvelde nog wel eens een ruitje………en dan rennen voor je leven. Bij het geweldige feest wat Fons en Lucas Haafkes hebben gegeven bij hun 100 jarig bestaan, heb ik de zonde maar eens opgebiecht, nadat ze Stichting GOAL een GEWELDIGE cheque overhandigden. Een luide lach volgde bij deze ontboezeming en er werd gelukkig niets ingehouden op de cheque. Naast muziekvereniging Apollo kregen ook wij een cheque van maar liefst € 8000,- Dat is nog eens een schitterende “GOAL” zei ik. En dit bedrag is dan bestemd voor de fictieve “ruitjes”, de kwetsbare mensen die in langdurige zorg leven. Hopelijk raken wij ze vaak!! Lucas en Fons, ontzettend bedankt en laten we samen blijven scoren. GOAL!! Paul
Onder het motto; “Geen woorden, maar….. plaatjes” vermelden wij dat we een GEWELDIGE editie van Le Tour De GOAL hebben gehad. Dank en respect aan iedereen die mee heeft geholpen, met de inhoudelijke koers, of op de zorginstellingen. De onmisbare verkeersregelaars op de motoren, de mensen van de Wensambulance de koerswagen en de fietsers in het peloton zelf! Nieuw was de live stream. Op vele zorginstellingen en bij mensen thuis stond de tv/ pc aan om te volgen waar het peloton was. Een team van maar liefst 10 mensen was daar mee bezig. Het was schitterend om te zien hoeveel mensen daar van genoten. Wil je zelf ook (nog een keer) genieten? Bekijk dan deze foto’s. Ontroerend mooi! (Dank Guido Bogert) Maar naast de krant en beelden via RTV Oost waren we zelfs op de landelijke televisie bij de NOS, zie laatste filmpje!